திங்கள், 22 அக்டோபர், 2018

                                                             கை  விலங்கல்ல !
                                  இராணுவ சட்டம் ஒழுங்கு பற்றிய ஒரு விளக்கம்.
                                                     கர்னல் பா.கணேசன் ,VSM

                      வியாபாரிகளாக வந்த ஆங்கிலேயர்கள் இப்புண்ணிய பாரதத்தின் பரந்த வெளியில் மாறுபட்ட சமூகச் சூழ்நிலையுடன் பலதரப்பட்ட மக்கள் வாழ்வதைக் கண்டனர்.ஆரம்ப காலத்த்தில் ஆங்கிலேயர்களின் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் பாதுகாப்பிற்காக நியமிக்கப்பட்ட சில காவலர்களே இந்திய இராணுவ அமைப்பிற்கு ஆதாரமானது.




               ஆனால் இவர்களது வருகைக்குப் பல நூற்றாண்டுகள் முன்பே இந்திய மாமன்னர்கள் திரைகடல் தாண்டி போரிட்டு வென்றிருக்கின்றனர். மஹாபாரதத்தில் கௌரவர்கள் அமைத்த சக்ர வியூயூகத்தை உடைத்து மாவீரன் அபிமன்யு வெளி வரமுடியாமல் கொல்லப்பட்ட கதை நாம் அறிந்ததே.
  படைநடத்திச்சென்று பகைவர்களை வென்றது நமது பழங்கதையாக இருந்தாலும் இராணுவ அமைப்பிற்கு நவீன யுக்திகளைக்கொண்டு சட்ட திட்டங்களைத் தீட்டியது ஆங்கிலேயர்கள்தான் என்பதை மறுக்க முடியாது.இந்தியாவிலிருந்த சுமார் 565 இராஜ வம்சத்தினர் ஒவ்வொரு சமஸ்தானத்திற்கும் தனிப்பட்ட இராணுவ  விதிமுறைகளைக் கொண்டிருந்தனர்.ஒவ்வொரு ராஜ  வம்சத்தையும் சாம,பேத ,தான,தாண்ட முறைகளை பயன்படுத்தி ஒழித்துக்கட்டி ஒருங்கிணைந்த இந்தியாவை உருவாக்கியவர்கள் என்ற பெருமை நிச்சயம் ஆங்கிலேயர்களுக்கே உரியதாகும்.
              இந்திய இராணுவத்திற்கான இராணுவ சட்டம் 1911 ல் உருவாக்கப்பட்டது.இந்திய தரப்படைகளுக்கு இந்தியர்களே அதிகாரிகளாக இருக்கவேண்டும் என்ற போராட்டத்தை முன் நிலைப்படுத்தியவர் இராஜாராம் மோகன்ராய்  என்ற சுதந்திர போராட்ட வீரர்தான்.இதுவே பிற்காலத்தில் KINGS COMMISSION என்ற இந்திய அதிகாரிகள் அமைப்பாகவும் சிறந்த மாணவர்களில் சிலர் ஆங்கிலேயர்களின் இராணுவக் கல்லூரியில் பயிலவும் வாய்ப்பாக அமைந்தது.



இராணுவ சட்டங்களும் (Army Act )சட்ட ஒழுங்கு முறைகளும் (Army Rules ) பல விதமான மாற்றங்கள் பெற்று இந்தியத் திருநாட்டின் பாரம்பரிய பெருமைக்கும் புகழுக்கும் ஏற்ற விதத்தில் மாற்றி அமைக்கப்பட்டு இன்று நடைமுறையில் உள்ளது.
            இந்திய இராணுவ அமைப்பு ஒரு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் போன்றது என்பதை நாம் மனதில் கொள்ளவேண்டும்.இதில் சேருபவர்கள் தங்களுடைய சொந்த விருப்பத்தின் காரணமாகவே தேர்வுக்கு வருகின்றனர்.ஆரம்பத்தில் பல விதமானக் கனவுகளுடன் இராணுவத்தில்  சேரும் இவர்கள் ஒரு சில நாட்களுக்குள் தங்களது பணி தங்கள் எதிர்பார்த்ததுபோல் இல்லை என்பதை உணர்கின்றனர்.இதன் காரணமாகவே சிலர் பயிற்சி தளங்களிலிருந்து யாருக்கும் தெரியாமல் ஓடிப்போய்விடுவது. இப்படி ஓடிப்போவது ஒரு குற்றம் என்பதால் விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் சிலர் வெறுப்போடு தங்களது இராணுவப்பணியைத் தொடர்கின்றனர்.
              அவர்கள் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள்  "கை விலங்கு" போன்றது என்று உணர்கிறார்கள்.இப்படி விருப்பமில்லாமல் பணியில் தொடர்வதால் அவர்களால் எதையும் சிறப்பாகச் செய்ய முடிவதில்லை.பல ஆண்டுகள் இராணுவத்தில் பணியாற்றினாலும் உயர்வானப் பதவிகளையோ வாழ்க்கை நிலையையோ இவர்கள் அடைய முடிவதில்லை.
                      பயிற்சி காலத்தில் அதிகாரிகளானாலும், அதிகாரிகளல்லா தோரானாலும் பல விதமான மனப் போராட்டங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள் என்பது உண்மை.இளம் வயதில்  (சிப்பாய் யானால் 17-18 வயது ) அதிகாரிகளானால் (20-21 வயது ) பெற்றோரைப்பிரிவது,சொந்த ஊரைப்பிரிவது தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை இழப்பது, (அதாவது,விருப்பம்போல் இருப்பது ) போன்ற பல காரணங்களினால் பயிற்சி காலங்களில் சிலர் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.மேலும் சிலர் சினிமா,தொலைகாட்சி போன்ற ஊடகங்கள் மூலமாக ஒரு கற்பனையான இராணுவ வாழ்வை தங்களுக்குள் உருவாக்கியிருப்பார்கள்.நடைமுறை வாழ்க்கை அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து மாறுபடும்போது வாழ்க்கை ஏமாற்றமாக-போராட்டமாக மாறுகிறது.
           இதுபோன்ற பயிற்சி தளங்களில் நல்ல அனுபவம் மிக்க உளவியலறிந்த நல்ல பழக்க வழக்கங்களுடைய அதிகாரிகள் பயிற்சி யாளராக வரும்போது அங்கு பயிற்றுவிக்கப்படும் மாணவர்கள் வாழ்வில் ஒரு புதிய ஒளி பிறக்கிறது.ஒரு மாணவன் உடல் நிலை சரியில்லை என்று sick report செய்கிறான் என்றால் அவன் ஓரிரு நாட்களில் குணமடைய வேண்டும்.ஆனால் உடலில் காயமில்லாமல் அவன் தொடர்ந்து sick report செய்துகொண்டிருப்பானேயானால் அதைக் கவனத்தில் கொண்டு அந்த மாணவனை ஒரு உயர் அதிகாரி நேர்காணல் செய்யவேண்டியது மிகவும் அவசியம்.ஏனெனில் நோய் அவனது உடலில் இல்லை என்பதையும் மனதில்தான் என்பதையும் அதிகாரிகள் உணரவேண்டும்.
          அப்படிப்பட்ட பயிற்சியாளர்கள் பயிற்சி தரும்போது அங்கு புதியதோர் சமுதாயம் உருவாகிறது.அப்பொழுது அதே மாணவர்கள் யார் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள் ஒரு "கை விலங்கு "என்று எண்ணினார்களோ அவர்களே "இல்லை ;இது ஒரு கைப்பிடிச் சுவர் "என்பதை உணர்வார்கள்.
                     வழியறியா எல்லைப்புறங்களில் மொழியறியா மாநிலங்களில் இயற்கைக்கு கொடுமைகளுக்கும்,எதிரிகளுக்கும் ஈடு கொடுத்துப்போராடும் இராணுவத்தினருக்கு ஆரம்பகாலப் பயிற்சிகள் ஒரு கைப்பிடிச்சுவர் போன்று வழிகாட்டியாக,உறு  துணையாகஇருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம்.
              சுமார் 30 ஆண்டு கால இராணுவ அனுபவத்தில் கர்னல் பாவாடை கணேசன் அவர்கள் மூன்று ஆண்டுகள் இளம் அதிகாரிகளுக்குப் பயிற்சி அதிகாரியாகவும் ஆறு ஆண்டுகள் அதிகாரிகளல்லாதோருக்குப் பயிற்சி அதிகாரியாகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.1965 ல் நடந்த இந்திய- பாகிஸ்தானிய போரில் Sialkot sector ல் போர்முனைப் பயிச்சியும் 1971 ல் அன்றைய கிழக்குப் பாகிஸ்தான்  "பங்களாதேஷ் என்ற சுதந்திர நாடாக உருவானப் போரிலும் நேரடிப் பங்கு கொண்டவர்.

                  இராணுவப் பயிற்சி தளங்களில் பணியாற்றுகையில் சிறந்த விளையாட்டு வீரராக Atheletics,Basketball Swimming ஆகிய மூன்று பிரிவுகளில் பரிசு பெற்றவர்.பொறியாளர் படைப்பிரிவு ஒன்றை தலைமை ஏற்று முதலில் அருணாச்சலப்  பிரதேசத்திலும் பின்னர் ஜம்மு காஷ்மீரிலும் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கையில் மூன்று வருட முடிவில் இப் புண்ணிய பாரதத்தின் தென் துருவ ஆராய்ச்சித்தளமான  "தக்ஷிணகங்கோத்ரி "யின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஒன்றரை ஆண்டுகள் அந்தப் பனிப் பாலைவனமும் உலகிலேக் கொடுமையானக் குளிரும் பனி க் காற்றும்கொண்ட "அண்டார்க்டிக்காவில் "பணியாற்றி குடியரசு தலைவரின் "வசிஷ்ட சேவா மெடல் " விருதுபெற்றவர்.
                   அவரது அனுபவத்தில் இராணுவப் பணி  ஒரு மகத்தான சேவை என்றும் அந்த வாழ்க்கை ஒரு பொற்காலம் என்றும் நினைவுகூர்கிறார்.
                      அவர் அறிந்து கொண்டது தான் "இராணுவ சட்ட திட்டங்கள்  "கை  விலங்கல்ல ;கைப்பிடிச்சுவர் "என்பது.
                   இந்த நோக்கத்தில் அவரது இலக்கியச் சோலையில் பூத்த நறுமலர் தான்  அதே தலைப்பில் உருவான இந்த நூல்.
                       சுமார் 100 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலின் உப  தலைப்புகள் ;
           1.இந்திய இராணுவ அமைப்பு .
           2.அதிகாரிகள் சேர்ப்பு முறை.
           3.அதிகாரிகளல்லாதோர் சேர்ப்பு முறை.
           4.குற்றங்களும் தண்டனைகளும்.
           5. விசாரணை முறைகள்.
           6.நீதி வழங்குதல்;மேல் முறையீடுகள்.
           7.இராணுவ அமைப்பிலிருந்து தன்  விருப்ப விலகல்;ஒய்வு.
           8.முன்னாள் இராணுவத்தினர் அமைப்பு.
           9.இராணுவத் சலுகைகளும்  அதைப்  பெறும் முறைகளும்.
          10.இடைக்காலப் பிரிவேயன்றி இறுதி வணக்கமல்ல.

                        இராணுவத்தில் சேர விருப்பமுடையவர்கள்,ஆரம்பகால இராணுவத்தினர்,மற்றும் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள் பற்றி சரியான விளக்கம் பெற விரும்புவோர் ஆகியவர்களுக்கு மிகவும் உபயோகமானது இந்த நூல்.
தேவைகளை பொறுத்தே அச்சில் ஏற்றப்படும்.
             விருப்பமுள்ளவர்கள் தொடர்பு கொள்க;

                கர்னல் பா .கணேசன்.
                                செல்: 9444063794,9884060671










  

வியாழன், 27 செப்டம்பர், 2018

                                            சக்கரம் சுழன்றோடுகிறது.......

                வாழ்வென்றும் தாழ்வென்றும் வளமென்றும் நலமென்றும் சக்கரம் சுழல்கின்றது ;அதில்தான் சரித்திரம் நிகழ்கின்றது.
                   1974,Feb 6 th தைப்பூசத் திருநாளில் கணேசனின் திருமணம் நடந்தது.முன் கண்டறியாத ஒருவனின் கைத்தலம் பற்றி காலம் அதுவும் கரடு முரடான இராணுவ வாழ்க்கை என்ற காட்டுப் பாதையில் நடக்கத் தயாரானார்  அனந்தலக்ஷிமி என்ற அந்த பெண்.

                  திருமணமாகி ஏழு வருடங்கள் குழந்தை பாக்கியம் இல்லாமலிருந்த அவள் பெற்றோர்கள் திருவனந்தபுரம் அனந்த பத்மநாப சுவாமியின் பெயரில் அனந்த விரதம் இருந்து பெற்றெடுத்த பெண் என்பதால்  அவளது இல்வாழ்க்கையும் அந்த அனந்தபத்மநாப சுவாமியின் அருளோடு தொடங்கட்டும் என்று முடிவெடுத்த கணேசன் திருமணமான இரண்டொரு நாட்களில்  நேரே திருவனந்தபுரம் செல்லவும் பின்னர் அங்கிருந்து மெல்ல மெல்ல ஒரு மாத பயணத்தில் சென்னை வந்து சேரவும் திட்டமிட்டார்கள்.
                       வழியெல்லாம் உறவினர்களை சந்திக்கவும் கோவில் குளங்களை தரிசிக்கவும் முடிவெடுத்தார்கள்.


               




 இதோ அனந்த பத்மநாப சுவாமி சன்னதி முன் புது மண மக்களாக அவர்கள்.


           

















  கோவளம் கடற்கரையில்......
               1974 ல் ஆரம்பித்த அவர்கள் இல்வாழ்க்கை என்ற மாநதி  சலனமற்று ஓட ஆரம்பித்தது.1975 ல் முதல் ஆண்குழந்தையும் 1980 ல் இரண்டாவது ஆண்  குழந்தையும் பிறந்தார்கள்.குழந்தைகள் +2 படிப்பதற்குள் சுமார் பத்து பள்ளிக்கூடங்கள் பார்த்துவிட்டார்கள்.ஆனாலும் அவர்கள் வளர்த்தார்கள்...வாழ்க்கைப்பாடங்கள் கற்றார்கள் .
                        பெரியவன் இராணுவ அதிகாரியாகவும் சின்னவன் வாங்கிப் பணியில் உயர் அதிகாரியாகவும் தடம் பதிக்கிறார்கள்.பிறந்த ஊர் திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள சன்னாநல்லூர் என்றாலும் கணேசன் சென்னையில் வீடு கட்டினார் .
                   1994 ல்  கூடுதல் தலைமைப் பொறியாளராக சென்னையில் பணி யாற்றி ஒய்வு பெற்றார் கணேசன்.அதன் பின் சமூகப்பணியில் ஆர்வம் கொண்டு சொந்த ஊரில் "அகத்து தூண்டுதல் பூங்கா " (Inspirational Park ) என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி செயலாற்றி வருகிறார்.
            2018 ம்  ஆண்டு செப்டம்பர் 23 ல்  கேரள மாநிலம் கண்ணனூரில் அவருடன் பணியாற்றிய முன்னாள் இராணுவத்தினர் அழைப்பை ஏற்று  மூன்று நாட்கள் பயணமாக சென்று வந்தார்.
                  44  ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு  அவர்கள் இல்வாழ்க்கை ஆரம்பித்த இடங்களை மீண்டும் ஒருமுறை தரிசித்தார்கள்.




     எவ்வளவு மாற்றங்கள்.





























திங்கள், 17 செப்டம்பர், 2018

                    There is no Religion in the Indian  Army

             Our mother country India  is a country with multy Religion and multy language.If that is so ,then how can there be Religious sentiments amongst soldiers.But one may wonder on seeing an advertisement now and then for Appointment of Religious teachers  in the Army.
                     Yes ! there are Religious teachers in the Army.The recruitments in the Army is based on technical and non technical trades.When ever the srength of soldiers of a particular religion goes above 150 the unit is authorised to have a religious teacher of that particular religion.
                             Take for example Madras Regiment of the Infantry or Madras Engineer group of the Engineers,they generally consist of Hindus,Muslims and christians.A Regiment strength is about 1800  and the breakdown strength in religionwise would certainlydemand a Religious teacher in each community.so generally in an Army unit consisting of  south indian troops there will be riligious teachers of these three religion ie Hindu,Muslim and Christian.
                 What is the role of these riligious teachers ? .They are expected to help jawans of a particular religion to perform any religious act which he would have performed ,had he not joined Army.So even in border areas where troops are guarding the line of actual control these religious teachers establish a place of worship  in a tent or temporary structures.
            These Religious Teachers are direct recruitment based on their spiritual knowledge and education and are given Junior commissioned ranks of Naib Subedar.so basically they are direct recruited soldiers and of Trade spiritual teacher.They are issued with all military equipments that are eligible to a soldier.
               Administration in the Army is a function of command. The commanding officer is fully resposible for all happenings in the unit.A hindu commanding officer is duty bound to visit and check the happenings in Masjid or Church  estabilished by the religious teachers of  such religion.
             If the commanding officer fails in such duty the consquences will be very serious.Because the riligious teachers instead of helping the jawan to releave his religious sentiments starts preaching religion and make an ordinary jawan into a hard core religious man there by reducing his religious tolerence.
                 We all know that Mrs.Indira gandhi former Prime minister was shot by her own security guard.But many of the Sikh community jawans in Army units were not aware of the developments from early 1984 to  "Operation Blue star " .So when many of the sikh units heard that Army entered 'Golden Temple Complex "of Amritsar they mistook that it was an assault on their religion and revolted/deserted their posts.
             Colonel Ganesan was in Delhi at that time and physically seen the destruction that followed after 31 october 1984.
             In  March,1989 Col Ganesan returned from National mission to Antactica and was posted as Battalion Commander ,MEG &Centre and was entrusted with the reposibility of conducting Colour Presentation Parade for the President of India.It was a historic event and Ganesan took it with head and shoulder.
              One of the event in the Parade is Sacrament of the Colours by Riligious Teachers of Hindu Muslim and Christian Religions.In order to work out the time scedule  time for each event was noted.










              A number of rehearsals were conducted and time was cut down on unnecessary things.Ganesan wanted to know from the Religious teachers ,about what they are going to say and how much time it will take.In this process the Christian Religious teacher refused to give details of what he is going to say as he should not rehearse the prayer.As Ganesan does want to hurt the religious sentiments  and accepted aproximate time and Colour Presentation Parade went on well.



                After cooling down from the heat of the Presidents Parade ,Ganesan called the Christian Religious teacher and wanted to know more.He came in the long white gown normally won by people in the Church.Ganesan advised him that he is a Junior commissioned officer by rank and in all places other than religious activities he should be in uniform and called him next day in unifom.
                     Next day he came but again in the same white gown.It was strange experience for Col Ganesan,a dis obedience of order directly on his face.Ganesan asked for reason in not wearing military uniform even though he is a junior commissioned officer.
                  He said that he does not have military uniforms.Col Ganesan did not understand his reply.Ganesan asked for more details.A shocking story revealed as under;
                     Mr.David (name changed ) was commissioned as a direct entry JCO AND WAS GIVEN THE RANK OF NAIB SUBEDAR and posted to MEG &Centre.He got all accoutrement that are eligible,allotted Govt accomodation and continued his duty.But unfortunetly he did not wear military uniform except the day he was commissioned.He had been moving arround only in the dress of a christian Religious teacher.
                 The worst part is that , "He had sold all military equipments that are not required by him and issued by Govt.As and when he get new military uniforms as per life cycle system he had been selling them.
                 Colnel Ganesan,an officer with 26 years of service,a strict disciplinerian,an all round sports man presently commanding Recruits Training Battalion was frozen by shock and un believable statements of the RT JCO.

            According to indian military act sec 52 (c ) the JCO has comitted criminal breach of trust and dishonestly mis appropriated Govt property for which if convicted by court martial liable to suffer imprisonment upto 10 years in jail.
               Col Ganesan explained to the JCO.There are two options .
                        a)Face court martial and punishment as awarded.
                        b)Immediate discharge from service.
   The JCO prefered the second option and within two days he was released from service.It was not an act of vengence by Col Ganesan.The JCO  is highly devoted to his religion and does not know about military rules and Regulations.Un fortunetly no officer had corrected him.
                After the formalities were over Ganesan called him to his office and spoke to him in detail.He explained to the JCO that he should join a Church and spend his time in religious matters.He being a dedicated person the Lord will certainly help him.Ganesan wished him best of luck and bid farewell.
                      Things were over.After about six months or so Col Ganesan received a letter from Washinton DC,USA.Mr.David had written that he is undergoing special training in his religious matters and thanked Col Ganesan for showing the proper way . 
















ஞாயிறு, 16 செப்டம்பர், 2018

                                           இராணுவ சேவையும் சமூகமும்.

         இந்தியத் திருநாட்டின் இராணுவசேவை மற்ற நாடுகளிலிருந்து சற்று மாறுபட்டது. உலகெ ங்கும் ஒவ்வொரு நாடும் இராணுவ சேவையைக் கட்டாயமாக்கியிருக்கும்போது இந்தியாவில் இராணுவ சேவை ஒரு தன்னார்வப் பணி .

             இதனால் இதை மற்ற அரசாங்க உத்தியோகம்போல் மிக சாதாரணமாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.இராணுவப் பணி  என்பது ஒரு சமூக சேவையே.கடுமையான தேர்வுகள் உடலளவிலும் மனதளவிலுமிருந்தாலும் தேர்வாகிப் பணிபுறி யத்தொடங்கியபிறகும் உடலளவில் நோய் நொடிகளற்றும் பலசாலியாகவும் தன்னை வைத்துக் கொள்வது ஒவ்வொரு இராணுவத்தினரின் கடமையாகும்.கூடவே பணிசார்ந்த வேலை களில் மேலும் மேலும் திறமையை வளர்த்துக் கொள்வதும் அவசியம்.ஒரு அதிகாரியோ அல்லது படைப்பிரிவுத் தலைவனோ சொல்லித்தான் திறமையை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பது தவறான அணுகுமுறை.



                   தனிப்பட்ட ஒரு சிப்பாயோ அல்லது அதிகாரியோ தன்னளவில் தகுதிகளை வளர்த்துக்கொண்டு அந்த தகுதியும் திறமையும் படைப்பிரிவின் ஒட்டு மொத்த நலனுக்கு உதவுதாக இருக்க வேண்டும்.
                இப்படிப் பணியில் ஒன்றியிருக்கும் இராணுவத்தினருக்கு அந்தப் பணிக்கும் அப்பாலும் வாழ்க்கையுள்ளது என்பதை அவர்களோ அல்லது அவர்களைச்சார்ந்தவர்களோ மறந்துவிடக்கூடாது.அப்படி மறந்தால் இராணுவத்தினர் கள் மணித் வாழ்வின் ஒரு பகுதியை இழந்துவிடுவார்கள்.இராணுவம் கரடு முரடான வாழ்க்கையென்றாலும் அதில் அன்பு,பாசம்,காதல் போன்றவற்றிற்கு இடமில்லை என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.மனித வாழ்வில் இவை அடிப்படை குணங்கள்.இவையில்லாத வாழ்க்கை மனித வாழ்கையாகாது.ஆனால் "பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமில்லை "என்பதற்கொப்ப மனிதர்களின் இந்த அடிப்படை குணங்கள் பொருளின்மீதுள்ள மோகத்தால் ஏற்படும்போது அந்த அன்பு பாசம் போன்றவை வெளிவேஷங்களாகிவிடுகின்றன .


              இராணுவத்தினர் கள் இது போன்ற அன்புபாசம் போன்றவற்றை எப்பொழுது உணர்கிறார்கள்.? ஒவ்வொரு முறை விடுமுறையில் போகும்போதும் உற்ற மும் சுற்றமும் காட்டும் பரிவான உணர்வுகள் மூலமும் மற்றும் அதன் தொடர்பாக ஏற்படும் கடிதப் போக்குவரத்து மூலமும் தான்.ஒரு மனிதனுக்கு உற்றமும் சுற்றமும் மட்டுமே அன்பு பாசத்தோடு பழகவேனுமென்பதில்லை.சமுதாயமும் ஒருவருக்கொருவர் பழகும் விதத்தில் இதை வெளிப்படுத்தவேண்டும்.
                 உதாரணமாக ஒரு கிராமத்திலிருந்து ஒருவன் இராணுவப் பணிக்குத் தேர்வானால் எதோ வேலையில்லாமல் அலைந்து திரிந்து கடைசியில் இராணுவத்தில் சேர்ந்தான் என்று சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் ஒரு நாட்டின் முதல்தர பாதுகாப்புப்பணியில் நம் ஊர் இளைஞன் இருக்கிறான் என்று பெருமையோடு அந்த ஊரார் அவனுக்கு ஒரு பாராட்டுக்கூட்டம் நடத்தவேண்டும்.அதனால் அந்த இராணுவ வீரன் தனது  உற்றம் சுற்றம் தவிர ஊர் மக்களுக்கும் கடமைப்பட்டவனாகிறான்.



              ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவன் இராணுவத்தில் சேர்ந்துவிட்டால் மற்ற குடும்ப வேலைகளை பெற்றோர் ,அண்ணன்  தம்பிகள் ஏற்று நடத்துவது இயல்பு.கால வேகத்தில் ஒரு குடும்பத்தில் அல்லது தனிமனித வாழ்வில் நடப்பவை நடந்துகொண்டுதானிருக்கும்.குடும்பத்தில் ஒருவன் இராணுவத்தில் பணியாற்றத் தேர்வாகிய சுமார் 10 வருடங்களில் அந்தக் குடும்பத்தின் எல்லா உறுப்பினர்களும் ஓரளவு முன்னேற்றம் காண்கின்றனர்.வயதைப்  பொறுத்து மூத்தவர்களுக்குத் திருமணம் நடக்கும் .சில சமயம் வயதில் இளையவர்களுக்குக்கூட திருமணம் நடத்தவேண்டிய சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை இற்படலாம்.இப்படிப்பட்ட சமூக நிகழ்ச்சிகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது அந்த இராணுவ வீரன் விடுமுறையில் ஊருக்கு வருகிறான் என்றால்குடும்ப உறுப்பினர்கள் வேலையும் ஊர் மக்களின் வேலைகளும் ஸ்தம்பித்துவிடுமா என்ன ? அவை எப்போதும் போல் நடந்துகொண்டுதானிருக்கும்.


        எல்லைப்புறத்தில் எதிரிகளுக்கும் இயற்கைக்கொடுமைகளுக்கும் ஈடுகொடுத்துப் போராடும் இராணுவத்தினர்கள் ஆண்டுக்கு இரண்டுமாதம் விடுமுறையில் வருகிறார்கள்.அந்த விடுமுறை நாட்கள்  அவர்களுக்கு மகி ழ்ச்சியாக புத்துணர்ச்சி ஊட்டுபவைகளாக இருக்கவேண்டும்.பொதுவாக அப்படி நடப்பதில்லை.குடும்ப உறுப்பினர்களும் ஊர் மக்களும் தங்களது அன்றாட வாழ்க்கைப்பிரச்சினையில் மூழ்கி வெளி வர முடியாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது விடுமுறையில் வந்த இராணுவத்தினரை யார் கவனிக்கப்போகிறார்கள்.?
                இங்குதான் நாம் சற்றே கவனம் செலுத்தவேண்டும்.இராணுவப் பணியிலிருப்போர் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் விடுமுறையில்  போகலாம் என்றிருந்தாலும் ,வழக்கமான இராணுவ ஒழுங்குமுறை விதிகளுக்கு விடுமுறை போன்ற மிக சாதாரண நிகழ்ச்சிகளும் தப்புவதில்லை. ஒரு படைப்பிரிவில் சுமார் 1000 பேர் பணியாற்றுகிறார்கள் என்றால் எல்லோரும் ஒரே சமயத்தில் விடுமுறை கேட்டால் கொடுத்துவிட முடியுமா? குறைந்த பட்சமாக சுமார் 70 % படைப்பிரிவினர் எப்பொழுதும் படைத்தளத்தில் இருக்கவேண்டும்.அதிகாரிகள்,அதிகாரிகளல்லாதோர் ,தொழில் நுட்ப வல்லுநர்கள் போன்ற பல பிரிவுகளையும் சேர்ந்தவர்களில் இந்த விகிதாச்சாரம் காணப்பட்டு ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை விடுமுறையில் போகலாம் என்று கணக்கிடுவார்கள்.ஆகையினால் ஒரு இராணுவ வீரன் எந்த மாதத்தில் விடுமுறையில் வருவான் என்பது அவனுக்கும் அவனைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் முன்கூட்டியே தெரிந்திருக்கும் .அதைப்பொறுத்து அவனைச்சார்ந்தவர்களும் ஊர்க்காரர்களும் அந்த இராணுவ வீரன் விடுமுறை நல்லவிதமாக செலவாக ஆவண செய்யவேண்டும்.


           ஆனால் நடைமுறை வாழ்க்கையில் இப்படிப்பட்ட சேவை மனப்பான்மை எல்லோருக்கும் வருவதில்லை.பொதுவாக மக்கள் சுயநல விரும்பிகளாக ,பக்கத்து வீட்டில் யார் இருக்கிறார்கள் என்பது கூட தெரியாமல் வாழ்கிறார்கள்.ஒரு குடும்பத்திற்குள்ளேயே ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுத்து உதவ முன்வராத சமுதாயத்தில் இராணுவ வீரனுக்கோ,அடுத்தவீட்டுக் காரர்களுக்கோ,அல்லது ஊர்க்காரர்களுக்கோ எப்படி உதவப்போகிறார்கள்.
இப்படிப்பட்ட மனப்போக்கினால் சமுதாய சீரமைப்பு சிதைந்து வருவது கண்கூடு.மனிதநேய ஆர்வலர்கள் ஒன்றுகூடி சமுதாய உணர்வுகள் அழிவதைத்தடுக்க  ஆவன  செய்ய  வேண்டும்.


               "இராணுவத்தினர் நல்வாழ்வு அமைப்பு"என்ற ஒன்றை ஏற்படுத்தி ஆசிரியர்,மருத்துவர்,காவல்துறை அதிகாரி ,வழக்கறிஞர் போன்றோர் அடங்கிய ஒரு குழு அதைச்செய்யலாம்.
                    ஒய்வு பெற்ற  இராணுவத்தினர் பெருமளளவு இதுபோன்ற அமைப்புகளில் பங்கு கொண்டு உதவவேண்டும்.பணியிலிருக்கும் காலத்தில் எவ்வளவோ ஒழுங்கு முறைகளைக் கடைப்பிடித்த இராணுவத்தினர் ஒய்வு பெற்ற பின் தன்னிச்சையாக தரிகெட்டுப்போவது நல்லதல்ல.
                        இராணுவம் பல அற்புதமான வாழ்க்கை நியதிகளைக் கற்றுத்தந்திருக்கிறது.இதை வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடிப்பதோடு இராணுவத்தில் பணியாற்றும் பெரும் பேரினை இழந்த மற்றவர்களுக்கு ஒரு முன் உதாரணமாக நாம் இருக்கவேண்டும்.


                      இது கர்னல் கணேசன் தன் பிறந்த ஊரான சன்னாநல்லூரில் சமுதாய நலனுக்காக அமைத்திருக்கும் " அகத்தூண்டுதல் பூங்கா." 

                                                                        மீண்டும் சந்திப்போம் .........





திங்கள், 20 ஆகஸ்ட், 2018

                       Long live the Tradition of Soldiering. !

            The readers who are following my Blogs may recollect my accidental entry into Army and my unparallel activities there. I sincerely feel that a complete transformation of my  "Personal self " took place  there  and it is only due to long years of tradition that is followed in the Army.

                  I was not knowing the "Officer-other Ranks " relationship and what a  "Divine "respect the other ranks show to their officers.This was demonstrated to me by my first independent unit "44 Field Park Company" during 1965 Indo-Pak war.

                   After the war independent Field Companies were merged into a group and Engineer Regiments were formed. We moved from 6 Mountain Division (UP-Tibet Border ) to 23 Inf Division (Rangya-Assam ).On 02 Jun 1966 13 Field Company.32 Fd Coy,56 Fd Coy and 44 Fd Pk Coy merged to form 4 Engineer Regiment.
                      Lt Col M K Basu,who was designated as Commander Engineer,23 Inf Div Engrs till then was re designated as Commanding Officer 4 Engineer Regiment.



                     There were 10 -12 young officers of the rank of  Lts and most of them were honoured with three stars (Captains ) on the same day.Capt D K Sen who was doing as Adjutant was posted out after about a month and I was promoted as captain.But I did not put on the rank as  I was waiting for my Company commander Major H S Grewal ,who was on temporary duty to return.

                  It was 15 Aug 1966.Sub Perumal of 13 Fd Coy was posted out on promotion as Sub Major and all officers were invited to 13 Fd Coy.Major S N Endley who was commanding 32 Fd Coy had come from Sela.
                The party started at about 1930 Hrs and progressed.Suddenly the C O Lt Col M K Basu,said ,Hi,Suresh,this fellow Ganesan is improperly dressed.His Captaincy has come about a month before and he is still wearing only two stars.Are we not to punish him ?

                     I was not used to the military jokes and had no experience.I stood up and was in panic as to what the C O is going to do.He called me close.Maj S N Endley also came up and said ,sir, we will punish him today.In the meantime Capt  M S Venkatraman ran and brought three stars aphlets.

                     Lt Col  M K Basu on one side and Major S N Endley on the other side  stood and gave me the first promotion in my Army career.




                 About 21 years later when I was Commanding 4 Engineer Regiment. I had invited my first C O  Brig M K Basu for the Regimental day .look at his reply



   Lt Col Basu after commanding 4 E R moved to IMA as Battalion Commander.Later retired as Brigadier.




















வெள்ளி, 10 ஆகஸ்ட், 2018

                                  அறியாமைப் போக்கிட்ட  ஆலயம்.

                           ஈன்று புறந்தருதல் என்தலைக்கடனே
                          சான்றோனாக்குதல் தந்தைக்கு கடனே
                          வேல் வடித்துக்கொடுத்தல் கொல்லற்குக்கடனே
                          நன்னடை நல்கல் வேந்தற்குக்கடனே
                            ஒளிறுவாள்  அருஞ்சமம்  முறுக்கிக்
                          களிறெறி ந்து பெயர்தல் காளைக்கு கடனே.
               
                                                                    (புறம் -  312 )
                  கிராமப்  புறங்களில் நாலைந்து வயதுக்குள் கிராமத்திற்கே  உரித்தான வீர விளையாட்டுகளை குழந்தைகள் தன்னாலேயே கற்றுக்கொள்வார்கள்.ஆனால் பள்ளிக்குச்செல்வதும் கல்வி கற்பதும் அங்கு அவ்வளவு சுலபமாக நடைபெறுவதில்லை.அப்படிக் கட்டிப்பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு போனாலும் எவ்வளவோ சிறுவர்கள் கல்வியில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை.
               அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் பள்ளிக்கூடத்திற்கு தினமும் நாலைந்து கி .மீ.நடந்து போகவும் அதே நாலைந்து கி.மீ நடந்து வரவும் வேண்டுமென்றால் சிறுவர்கள் கல்வியைத் தவிர்ப்பது புதுமையில்லை.
           
                      ஆனால் அப்படிப்பட்ட இடத்திலிருந்து கல்வி கற்ற ஒரு மாணவன் உலக உருண்டையின் கீழ்க் கோடியான தென் துருவத்திற்கு இம் மாபெரும் தேசத்தின் விஞ்ஞான ஆய்வுத்தள தலை வனாக சென்று வந்துள்ளார் என்றால் நம்பமுடிகிறதா ?

             இப்படி நம்பமுடியாத நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன.நாம்தான் தெரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதில்லை.

               வாருங்கள். ! திருவாரூர் மாவட்டம் நன்னிலம் உயர்நிலலைப்பள்ளியில் கல்வி பயின்ற முன்னாள் மாணவர்களை ஒருங்கிணைக்கும் முயற்சியில் உதவிடுங்கள்.

                            சன்னாநல்லூர் கிராமத்தில் ,"அகத்தூண்டுதல் பூங்கா " என்ற சுய முன்னேற்ற சிந்தனை அரங்கத்தில் ஒன்றுகூடுவோம் .

                  ஆரம்பத்தில் கழக உயர்நிலைப்பள்ளி என்றும் பின் நாளில் அரசாங்க ஆண்கள் உயர்நிலைப்பள்ளி என்றும் மாற்றம் பெற்ற இப்பள்ளியில் பயின்ற மாணவர்கள் உலகின் எப்பகுதியிலிருந்தாலும் தொடர்புகொள்ளுங்கள் .

                               கர்னல் பா .கணேசன் .
                                  செல்.; 9444063794,9884060671,
                                                         044-26163794
                                    திரு .புகழேந்தி ,ஆசிரியர்
                                                      9443974897




        ஒரு அறிமுக தேநீர் விருந்து இம்மாதம் கடைசியில் நடைபெறலாம்.(around  28 Aug 2018).ஆர்வலர்களைப்பொறுத்து மற்ற நிகழ்வுகள் நடைபெறும்.ஒருங்கிணைப்புக் கூடம் எப்பொழுதும்   "அகத்தூண்டுதல் பூங்கா "வாகவே  இருக்கும்.

                                     
                                          சன்னாநல்லூர்  அகத்தூண்டுதல் பூங்கா .

              வாருங்கள் ! நண்பர்களே !
                         நினைவுகள்  மலரட்டும்.




செவ்வாய், 24 ஜூலை, 2018

                                 10,உருவமற்ற குரல்                  
      ( நல்ல மனைவி,நல்ல பிள்ளை,நல்ல குடும்பம்
                                    தெய்வீகம்.)
          திருமணம் பல விதங்களில் பலரது வாழ்க்கையில் மகத்தான மாற்றங்களை கொண்டுவந்திருக்கிறது.இது எப்படி என்ன மாற்றங்களைக் கணேசனது வாழ்க்கையில்   கொண்டுவந்தது  என்று பார்க்கலாம்.
                எப்படிப்பட்ட  மனநிலையில்,எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் கணேசன் திருமணத்தை எதிர் நோக்கினார் என்று பார்ப்போம்.

                              அவரது அன்னை மறைந்துவிட்டார்.தந்தை கல்வி அறிவற்று விவசாயமே வாழ்க்கை என்றிருந்தார்.மூத்த அண்ணன் சாதாரண வேலை யில் இருந்துகொண்டு ஆறு குழந்தைகளுக்குத் தந்தையாக திணறிக்கொண்டிருந்தார்.கல்வியறிவில்லாத அக்காள் அது போன்ற கணவருடன் போதிய வருமானமில்லாத வாழ்க்கையில் போராடிக்கொண்டிருந்தார்.அடுத்த அறிவு ஜீவியான அண்ணன் முற்றிலும் தோல்வியான மண வாழ்க்கையில் தன்னைப் பழிவாங்கத்துடிக்கும் அலுவலக அதிகாரிகளுடன் நிம்மதியற்று  நாட்களை செலவிட்டுக்கொண்டிருந்தார்.திருமணமான தங்கை யாருடைய அன்புமின்றி கணவரை விட்டால் வேறு கதி இல்லை என்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்.திருமணமான தம்பி விவசாயமே கதி என்று முடிவாகிவிட்ட நிலையில் காவிரி தண்ணீர் பிரச்சினையில் தனது வாழ்க்கையும் காய்ந்து போய்விடுமோ என்ற பயத்திலேயே நாட்களை செலவிட்டுக்கொண்டிருந்தான்.கடைசி தம்பி கல்லூரியில் FINAL YEAR  B.Sc படித்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

                          இராணுவப் பொறியியல் கல்லூரியில் கணேசன் படித்துக்கொண்டிருந்த போதிலிருந்தே அவரது திருமண முயற்சிகள் நடந்தன.ஆனால் இடையில் பங்களாதேஷ் போரின் காரணமாக சற்றே  பின்னடைவு ஏற்பட்டது.

                             போரின்  அறிகுறி ஏற்பட்டு கணேசன் கல்லூரியை விட்டு பு றப்படுமுன் அவருடைய சாமான்கள்,ஒரு மோட்டார் சைக்கிள் எல்லாவற்றையும் எங்கு விட்டுச் செல்வது என்று யோசித்தார்.ஒருவேளை போர்க்களத்திலிருந்து அவர் திரும்பி வராவிட்டால்.........?

                                   திருமணமானவர்கள்அவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டிருந்த வீட்டிலேயே குடும்பம் இருக்கவும் தனி அதிகாரிகளின் சாமான்களை கல்லூரியே பாதுகாக்கவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.கணேசன் தனது சின்ன அண்ணனுக்கு ஒரு விரிவான கடிதம் எழுதி ஒருவேளை தான் போரிலிருந்து திரும்பி வராவிட்டால் என்னென்ன சாமான்கள் எங்கு இருக்கின்றன என்று தெரியப்படுத்தியிருந்தார்.

                 அதிர்ஷ்ட்ட வசமாக அவர் திரும்பி வந்துவிட்டார்,சுமார் நான்கு மாத போர்க்கள இடைவெளியில் அவருடைய உற்றார் உறவுகளிடமிருந்து ஒரு கடிதம் கூட வரவில்லை.இது கணேசனை விரக்தியின் விளிம்பில் நிறுத்திவிட்டது.தனது இருப்போ அல்லது இறப்போ குடும்பத்தில் எந்த பாதிப்பையும்  ஏற்படுத்தாது என்பதை வருத்தமுடன் புரிந்துகொண்டார்.

                   இந்நிலையில் யார் அவருடைய திருமண முயற்சிகளை மேற்கொள்ளுவார்கள்.? சற்று படித்து வெளி உலக அனுபவம் பெற்றிருந்த சின்ன அண்ணன் தான் பார்க்க வேண்டும்.ஆனால் அவரோ திருமணம் ஒரு தேவையற்ற சுமை என்றும் கணேசனும் திருமணம் புரிந்து தன்னைப்போல் தடுமாற வேண்டாம் என்றும் கணேசனுக்கு அறிவுரை கூற ஆரம்பித்துவிட்டார்.

                     கணேசன் கயிறருந்த காற்றாடியாக திரிந்தார்.ஆனால் மனதில் உறுதியுடன் தனக்கு நிச்சயம் ஒரு நல்ல மண வாழ்க்கை அமையும் என காத்திருந்தார்.

                       தமிழ்நாட்டைப் பொறுத்தவரை இராணுவம் என்றால் சிப்பாய் மட்டமும் போரிடுவதுதான் அவர்களது வேலை என்பது மட்டுமே தெரிந்திருந்தது.ஆகையினால் படித்த நல்ல குடும்பத்துப் பெண்கள் இராணுவ அதிகாரியை மணக்க முன்வரவில்லை.

                              கணேசன் ஒரு அதிகாரியின் மனைவி எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் ஒரு சில இடங்களில் பெண் பார்த்தார்கள்.குடியாத்தம் அரசாங்க மருத்துவராக இருந்த பெண் எல்லோராலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு நிச்சயதார்த்தம் செய்ய இருந்தது.அப்பொழுது கணேசன் தனது நண்பர் திருநாவுக்கரசு என்பவரையும் அவரது துணைவியாரையும் அந்த குடியாத்தம் பெண்ணைப் பார்த்து கருத்து கூறும்படி கேட்டுக்கொண்டார்.

                               அவர்கள் அந்த பெண்ணைப் பார்த்து வந்து அவர் கணேசனுக்கு ஏற்றவரில்லை என்று கூறிவிட்டனர்.இதற்கிடையில் தனது திருமணத்தில் முழு மனதுடன் முயற்சி எடுக்கக்கூடியவர்கள் யாருமே இல்லை என்று கணேசன் விரக்த்தியில் அவரது சின்ன அண்ணனுக்கு கடிதம் எழுதினார் .
                    தனது திருமணம் படுதோல்வியடைந்து மன ரீதியில் மிகவும்  அடிபட்டுக்கிடக்கும்  அவர் தனது தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு திருமணம் ஒரு சூதாட்டம் போன்றது என்பதால் நீ திருமணத்தைத் தவிர்த்து அதே சமயம் மனம் விரும்பும் பெண்ணுடன் மகிழ்ச்சியாக வாழலாம் என்று பதில் எழுதினர்.
                            அண்ணன் தம்பிகளுக்கிடையே ஒரே சீரான வாழ்க்கையுமில்லை,எண்ணங்களுமில்லை .கணேசன் ஒரு வித்தியாசமானப் பாதையில் பயணிப்பவர் என்று முன்பே பார்த்தோம்.ஆகையினால் அவர் அண்ணன்களின் கருத்துக்களை ஏற்கவில்லை.பாவ புண்ணியங்களுக்கஞ்சி உண்மையாகவும்,நேர்மையாகவும் நடக்க முயற்சிக்கும் தனக்கு எப்படி ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமையாமல் போகும் ?
                       
                                       காமத்தின் வடிகால்தான் திருமணம் என்று அவர் நினைக்கவில்லை.ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் காம வடிகால் தேவைதான்;ஆனால் அதற்காகவே அமையும் திருமணம் வெற்றி பெறாது.ஆகையினால் கணேசன் அவசரப்படவில்லை.

                        கணேசனுக்காகப் பரிதாபப்பட்டு கடைசி முயற்சியாக அவரது சின்ன அண்ணன் ஒரு மாதம் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு எங்கெங்கோ சுற்றினார்;யார் யாரையோ சந்த்தித்தார்.அதன் பலனாக சென்னையில் postal RMS  Service ல் பணியாற்றும் ஒருவரின் பெண்ணைப்பார்த்தோம் .சுமாரான குடும்பம்.ஓரளவு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய பெண் தான்.ஆனாலும் எந்த முடிவும் எடுக்கவில்லை.
                        இந்நிலையில் குடியாத்தம் பெண்ணை வேண்டாம் என்று சொல்லிய நண்பர் திருநாவுக்கரசு கணேசனின் திருமண முயற்சிகளில் அதிக ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்தார். அதுவரைப் பார்த்திருந்த பெண்களை பற்றிய விபரங்களையும் கேட்டுக்கொண்டார்.P &T COLONY யில் பார்த்த பெண்ணின் வீட்டிற்கு சென்று அவர்களை சந்தித்தார்.இராணுவ அதிகாரியின் வசதி,வாழ்க்கைமுறைகளைக்கொண்டு பார்த்தால் அது சுமாரான இடம்தான் என்று அவரும் புரிந்து கொண்டார்.ஆனால் அந்த பெண்ணைப்ப் பார்க்கவில்லை.
                    இந்நிலையில் கணேசன் பெங்களூரு வந்து ஒரு வருடமாகிவிட்டது.அவரது ரெஜிமென்ட் அங்கிருந்து வேறு இடத்திற்குப் போய்விடலாம்.அல்லது கணேசன் வேறு இடத்திற்கு மாற்றப்படலாம்.ஆகையினால் திருநாவுக்கரசும் சின்ன அண்ணனும்  கணேசன் திருமணத்தில் அவசரம் காட்ட ஆரம்பித்தனர்.1973 ம் ஆண்டு அக்டொபர் மாத சமயத்தில் தீபாவளிக்கு பொருள் வாங்க திருநாவுக்கரசு தேனாம்பேட்டை காமதேனு சூப்பர் மார்க்கெட் போயிருக்கிறார்.

                            சூப்பர் மார்க்கெட் வளாகத்தை சுற்றி வருகையில் அங்கு ஒரு பெண் வேடிக்கைப்பார்த்துக்கொண்டிருந்ததைக் கவனித்திருக்கிறார் திருநாவுக்கரசு.அவர் மனதிற்கு மிகவும் பிடித்துப்போய் ,இப்படிப்பட்ட பெண் கணேசனுக்கு துணைவியாக அமைந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்துக்கொண்டு நடந்து வருகையில் அன்று P & T காலனியில் பார்த்த அம்மையார்  அங்கு அமர்ந்திருந்ததைப்பார்த்து அவருடன் பேசியிருக்கிறார்.பேச்சு வாக்கில் அவர்களது பெண்ணுக்கு இன்னமும் சரியான இடம் அமையவில்லை என்றும் அதோ நிக்கிறாளே அவள்தான் அவர்களது பெண் என்றும் சற்று முன் திருநாவுக்கரசு பார்த்த அதே பெண்ணை காட்டியிருக்கிறார். அப்படியா,நாங்கள்கூட கணேசனுக்காக இன்னமும் தேடிக்கொண்டுதானிருக்கிறோம்  என்று சொல்லிவிட்டு வந்துவிட்டார்.

                         வீட்டிற்கு வந்த சில வினாடிகளுக்குள் பெங்களூரிலிருந்த கணேசனுக்கு போன் செய்து உடனே சென்னை வரச்சொன்னார்.கணேசன் சென்னை வந்தவுடன் திருநாவுக்கரசு,சின்ன அண்ணன் மூவரும் ஏன் அந்த P &T காலனி பெண்ணை முடிவு செய்யக்கூடாது என்பது பற்றி வெகு நேரம் விவாதித்தனர்.கணேசன் மீதும் அவர் இராணுவ பணியில் கொண்டுள்ள ஆர்வத்திலும்  நம்பிக்கைக்கொண்ட  திருநாவுக்கரசு அந்த பெண்ணை மணமுடிப்பதினால் கணேசனின் வாழ்க்கை நிலை நிச்சயம்  நன்றாக இருக்கும் என்று விவாதித்தார்.அவர்களை வேண்டாம் என்று சொல்வதற்கு பொருளாதாரம் மட்டுமே ஒரு காரணம் என்பதாலும் கணேசன் முன்பே பணத்தை ஆற்றில் வீசி ஏறிந்தவர் என்பதனால் அவரைப்பொறுத்தவரை அது ஒரு தடையில்லை என்று முடிவு செய்தார்கள்.

                          ஆம்.இப்படித்தான் சில நிகழ்வுகள் நமக்கு வழி காட்டுகின்றன.1974 ம் ஆண்டு தை பூசத்திருநாளில் 06 Feb ,புதன்கிழமை அனந்தலக்ஷ்மி என்ற அந்த கற்பகத்தரு கணேசனின் வாழ்க்கைத்துணைவியானார்.

                       காலம் உருண்டோடியது.1975 ம் ஆண்டு முதல் ஆண்  குழந்தையும் 1980 ம் ஆண்டு இரண்டாவது ஆண் குழந்தையும் என இரண்டு குழந்தைகள் பிறந்தனர். இன்று இருவருமே வளர்ந்து மணம் முடித்து உயர் அதிகாரிகளா க இருக்கின்றனர்

                          நல்ல மனைவி,நல்ல பிள்ளை நல்ல குடும்பம் தெய்வீகம்