புதன், 5 டிசம்பர், 2018

                                             The Park that "Inspires"

          Readers may be aware  that on my return from Antarctic Expedition  I had concentrated on "Human Development".Because many times I had experienced that your thought process in otherwords The detailed planning of a task is almost half done.The mental process of executing a task  and correcting any mistake there in makes the actual execution very easy and ofcourse a great success.
           This type of a thorough mental appriciation before execution  has lead to thumping success many times in my life.
            My conduct of India's 5th wintering at Antarctica  was a historical success. All obstacles and all those who stood in my way moved to the side as I proceeded.
                As you all may be knowing I had taken a handfull of mother earth from my birth place and sprinkled arround Dakshingangotri,India's research station seeking cosmic blessings when I took over as Station Commander.Just before return from Antarctica I took 5-6 Antarctic rocks as memorobilia.These rocks were lieing in front of my house at Annanagar,Chennai as I did not have  funds to execute my plan.
                After about 15 years when my pension was revised and I got arrears of revised pension I immediately swung into action to establish "Inspirational Parks.
                 On 24-11 2011 I had sent out a circular in Tiruvarur Dt titled as "சரித்திரம் படைக்கத் தயாராகும் சன்னாநல்லூர்.
             About 1000 copies were distributed,and I started my work.
On 23-12 2012 the Pillar was innagurated.
                 On 17-05 2017 the cosmic library was innagurated.

                      During all these process many people had visited Sannanallur.Some of the friends who were really interested to see this were unable to come.But when they finally came to  Sannanallur they were wnder struck about the magnitude of the work and the ease with which It was Executed.
              The writtings in the visitors book is like this.

I had decided to celeberate my 76 th birth day at Inspirational Park. My Younger sons Father -in law  took all the pain to travel from Bangalore and share our happiness.
After two days of stay with us he left for Bangalore.

                    He wrote very sensitive and emotional message.

12:48 (3 minutes ago)

I think you  ,with your effort ,  have won a page in the annals of history of your village , a paragraph in history of your state , a line in the history of the country and  of course , my heart too.

You etched your name on your village to last long for next 200 years.

Your life and times are merited to find a place in language prose of primary classes as an example for " celebration of human life and spirit ".


I am really gratefull to all my well wishers.

வியாழன், 15 நவம்பர், 2018

                                                     சொல்லும் செயலும்.

              அறிவினால் சிருட்டிசெய்த அதிகார பிரயோகத்தின்
                     நெறியினை உணரா மாந்தர் நிர்வாகம் செய்யும்போது
                      முறிவில்லா முறை பழக்கி முன் விதி நினைந்து மக்கள்
                     கறியில்லா உணவைக்கொள்ளும் கருத்தொக்க வாழ்கின்றாரே
                                                                                     ..........    வேதாத்ரி மகரிஷி.
          சிந்தனைக்கும் தனது சுதந்திரத்திற்கும் சட்டத்திற்கு உட்பட்ட மனத்தெளிவுதான் மனிதனை உயர்த்துகிறது.அதிகாரச் சட்டங்கள் அறிவாளிகளால் உருவாக்கப் படுகின்றன.அவற்றை முட்டாள்கள் அமல்படுத்தும் போது அந்த ஆளுகைக்கு உட்பட்டவர்கள் வருந்த த்தானே நேரும்.
                  ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன் கர்னல் கணேசன் எழுதிய The Sound of Silence and  Voices  of isolation   என்ற நூல் நல்ல வரவேற்பைப்பெற்றது.
நாட்டுப்பற்றைத் தூண்டக்கூடிய நூல் என்பதால் அதன் சில பிரதிகள் மாண்பு மிகு பிரதம மந்திரி அவர்களுக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டது.


சிலநாட்களிலேயே எல்லாப் பிரதிகளும் தீர்ந்து விட்டதால் இரண்டாம் பாதிப்புக்கு பிரிண்டர் அவர்களை அணுகினேன்.2000 பிரதிகள் போடவும்,Rs 40,000 ஆகும் செலவில் Rs 15,000 முன் பணமாகத் தருவதாகவும் ஏற்றுக்கொண்டு ஒரு ஒப்பந்தத்தில் இருவரும் கையெழுத்திட்டோம்.
                           சில நாட்களில் நூல் தயாராகி ஒரு பிரதியைக் கொண்டு வந்து  கொடுத்தார்.பரிசீலித்துப் பார்த்தபோது ஒரு பக்கம் முழுவதுமாக விட்டுப்போயிருந்தது.
                  தனது தவற்றை ஏற்றுக்கொண்ட பிரிண்டர் நூல் முழுவதையும் திரும்பவும் பதிப்பித்து தருவதாக ஏற்றுக்கொண்டார்.நிச்சயம் அவருக்கு இது லாபமானதாக இருக்காது.
                  சில நாட்களில் புதிய பிரதியான நூலைக் கொண்டுவந்தார்.முதல் பார்வையிலேயே பேப்பரின் தரத்தைக் குறைத்து விட்டார்  என்பது தெரிந்தது.மேலும் ஒப்பந்தப்படி 2000  பிரதிகள் போடாமல் திருத்தப்பட்ட நூல்
குறைவாகப் போட்டு பழைய பிரதிகளுடன் கலந்து விட்டால் எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது. ?
             ஆகையினால் திருத்தப்பட்ட 2000 ம் பிரதிகளையும் பார்த்தபிறகே நான் மீதம் பணம் தருவேன் என்றேன்.அவர் பணம்  முழுவதும் கொடுத்து விட்டு நூல்களை எடுத்துச் செல்லுங்கள்  என்று வாதாடுகிறார்.

                        இதற்கு முடிவு என்ன ?.

நாட்டில் நல்லவர்கள் இருந்தால் இதற்கு ஒரு வழி சொல்லுங்கள்.

திங்கள், 22 அக்டோபர், 2018

                                                             கை  விலங்கல்ல !
                                  இராணுவ சட்டம் ஒழுங்கு பற்றிய ஒரு விளக்கம்.
                                                     கர்னல் பா.கணேசன் ,VSM

                      வியாபாரிகளாக வந்த ஆங்கிலேயர்கள் இப்புண்ணிய பாரதத்தின் பரந்த வெளியில் மாறுபட்ட சமூகச் சூழ்நிலையுடன் பலதரப்பட்ட மக்கள் வாழ்வதைக் கண்டனர்.ஆரம்ப காலத்த்தில் ஆங்கிலேயர்களின் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனியின் பாதுகாப்பிற்காக நியமிக்கப்பட்ட சில காவலர்களே இந்திய இராணுவ அமைப்பிற்கு ஆதாரமானது.

               ஆனால் இவர்களது வருகைக்குப் பல நூற்றாண்டுகள் முன்பே இந்திய மாமன்னர்கள் திரைகடல் தாண்டி போரிட்டு வென்றிருக்கின்றனர். மஹாபாரதத்தில் கௌரவர்கள் அமைத்த சக்ர வியூயூகத்தை உடைத்து மாவீரன் அபிமன்யு வெளி வரமுடியாமல் கொல்லப்பட்ட கதை நாம் அறிந்ததே.
  படைநடத்திச்சென்று பகைவர்களை வென்றது நமது பழங்கதையாக இருந்தாலும் இராணுவ அமைப்பிற்கு நவீன யுக்திகளைக்கொண்டு சட்ட திட்டங்களைத் தீட்டியது ஆங்கிலேயர்கள்தான் என்பதை மறுக்க முடியாது.இந்தியாவிலிருந்த சுமார் 565 இராஜ வம்சத்தினர் ஒவ்வொரு சமஸ்தானத்திற்கும் தனிப்பட்ட இராணுவ  விதிமுறைகளைக் கொண்டிருந்தனர்.ஒவ்வொரு ராஜ  வம்சத்தையும் சாம,பேத ,தான,தாண்ட முறைகளை பயன்படுத்தி ஒழித்துக்கட்டி ஒருங்கிணைந்த இந்தியாவை உருவாக்கியவர்கள் என்ற பெருமை நிச்சயம் ஆங்கிலேயர்களுக்கே உரியதாகும்.
              இந்திய இராணுவத்திற்கான இராணுவ சட்டம் 1911 ல் உருவாக்கப்பட்டது.இந்திய தரப்படைகளுக்கு இந்தியர்களே அதிகாரிகளாக இருக்கவேண்டும் என்ற போராட்டத்தை முன் நிலைப்படுத்தியவர் இராஜாராம் மோகன்ராய்  என்ற சுதந்திர போராட்ட வீரர்தான்.இதுவே பிற்காலத்தில் KINGS COMMISSION என்ற இந்திய அதிகாரிகள் அமைப்பாகவும் சிறந்த மாணவர்களில் சிலர் ஆங்கிலேயர்களின் இராணுவக் கல்லூரியில் பயிலவும் வாய்ப்பாக அமைந்தது.

இராணுவ சட்டங்களும் (Army Act )சட்ட ஒழுங்கு முறைகளும் (Army Rules ) பல விதமான மாற்றங்கள் பெற்று இந்தியத் திருநாட்டின் பாரம்பரிய பெருமைக்கும் புகழுக்கும் ஏற்ற விதத்தில் மாற்றி அமைக்கப்பட்டு இன்று நடைமுறையில் உள்ளது.
            இந்திய இராணுவ அமைப்பு ஒரு தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனம் போன்றது என்பதை நாம் மனதில் கொள்ளவேண்டும்.இதில் சேருபவர்கள் தங்களுடைய சொந்த விருப்பத்தின் காரணமாகவே தேர்வுக்கு வருகின்றனர்.ஆரம்பத்தில் பல விதமானக் கனவுகளுடன் இராணுவத்தில்  சேரும் இவர்கள் ஒரு சில நாட்களுக்குள் தங்களது பணி தங்கள் எதிர்பார்த்ததுபோல் இல்லை என்பதை உணர்கின்றனர்.இதன் காரணமாகவே சிலர் பயிற்சி தளங்களிலிருந்து யாருக்கும் தெரியாமல் ஓடிப்போய்விடுவது. இப்படி ஓடிப்போவது ஒரு குற்றம் என்பதால் விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் சிலர் வெறுப்போடு தங்களது இராணுவப்பணியைத் தொடர்கின்றனர்.
              அவர்கள் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள்  "கை விலங்கு" போன்றது என்று உணர்கிறார்கள்.இப்படி விருப்பமில்லாமல் பணியில் தொடர்வதால் அவர்களால் எதையும் சிறப்பாகச் செய்ய முடிவதில்லை.பல ஆண்டுகள் இராணுவத்தில் பணியாற்றினாலும் உயர்வானப் பதவிகளையோ வாழ்க்கை நிலையையோ இவர்கள் அடைய முடிவதில்லை.
                      பயிற்சி காலத்தில் அதிகாரிகளானாலும், அதிகாரிகளல்லா தோரானாலும் பல விதமான மனப் போராட்டங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள் என்பது உண்மை.இளம் வயதில்  (சிப்பாய் யானால் 17-18 வயது ) அதிகாரிகளானால் (20-21 வயது ) பெற்றோரைப்பிரிவது,சொந்த ஊரைப்பிரிவது தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தை இழப்பது, (அதாவது,விருப்பம்போல் இருப்பது ) போன்ற பல காரணங்களினால் பயிற்சி காலங்களில் சிலர் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.மேலும் சிலர் சினிமா,தொலைகாட்சி போன்ற ஊடகங்கள் மூலமாக ஒரு கற்பனையான இராணுவ வாழ்வை தங்களுக்குள் உருவாக்கியிருப்பார்கள்.நடைமுறை வாழ்க்கை அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையிலிருந்து மாறுபடும்போது வாழ்க்கை ஏமாற்றமாக-போராட்டமாக மாறுகிறது.
           இதுபோன்ற பயிற்சி தளங்களில் நல்ல அனுபவம் மிக்க உளவியலறிந்த நல்ல பழக்க வழக்கங்களுடைய அதிகாரிகள் பயிற்சி யாளராக வரும்போது அங்கு பயிற்றுவிக்கப்படும் மாணவர்கள் வாழ்வில் ஒரு புதிய ஒளி பிறக்கிறது.ஒரு மாணவன் உடல் நிலை சரியில்லை என்று sick report செய்கிறான் என்றால் அவன் ஓரிரு நாட்களில் குணமடைய வேண்டும்.ஆனால் உடலில் காயமில்லாமல் அவன் தொடர்ந்து sick report செய்துகொண்டிருப்பானேயானால் அதைக் கவனத்தில் கொண்டு அந்த மாணவனை ஒரு உயர் அதிகாரி நேர்காணல் செய்யவேண்டியது மிகவும் அவசியம்.ஏனெனில் நோய் அவனது உடலில் இல்லை என்பதையும் மனதில்தான் என்பதையும் அதிகாரிகள் உணரவேண்டும்.
          அப்படிப்பட்ட பயிற்சியாளர்கள் பயிற்சி தரும்போது அங்கு புதியதோர் சமுதாயம் உருவாகிறது.அப்பொழுது அதே மாணவர்கள் யார் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள் ஒரு "கை விலங்கு "என்று எண்ணினார்களோ அவர்களே "இல்லை ;இது ஒரு கைப்பிடிச் சுவர் "என்பதை உணர்வார்கள்.
                     வழியறியா எல்லைப்புறங்களில் மொழியறியா மாநிலங்களில் இயற்கைக்கு கொடுமைகளுக்கும்,எதிரிகளுக்கும் ஈடு கொடுத்துப்போராடும் இராணுவத்தினருக்கு ஆரம்பகாலப் பயிற்சிகள் ஒரு கைப்பிடிச்சுவர் போன்று வழிகாட்டியாக,உறு  துணையாகஇருக்க வேண்டியது மிக மிக அவசியம்.
              சுமார் 30 ஆண்டு கால இராணுவ அனுபவத்தில் கர்னல் பாவாடை கணேசன் அவர்கள் மூன்று ஆண்டுகள் இளம் அதிகாரிகளுக்குப் பயிற்சி அதிகாரியாகவும் ஆறு ஆண்டுகள் அதிகாரிகளல்லாதோருக்குப் பயிற்சி அதிகாரியாகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.1965 ல் நடந்த இந்திய- பாகிஸ்தானிய போரில் Sialkot sector ல் போர்முனைப் பயிச்சியும் 1971 ல் அன்றைய கிழக்குப் பாகிஸ்தான்  "பங்களாதேஷ் என்ற சுதந்திர நாடாக உருவானப் போரிலும் நேரடிப் பங்கு கொண்டவர்.

                  இராணுவப் பயிற்சி தளங்களில் பணியாற்றுகையில் சிறந்த விளையாட்டு வீரராக Atheletics,Basketball Swimming ஆகிய மூன்று பிரிவுகளில் பரிசு பெற்றவர்.பொறியாளர் படைப்பிரிவு ஒன்றை தலைமை ஏற்று முதலில் அருணாச்சலப்  பிரதேசத்திலும் பின்னர் ஜம்மு காஷ்மீரிலும் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கையில் மூன்று வருட முடிவில் இப் புண்ணிய பாரதத்தின் தென் துருவ ஆராய்ச்சித்தளமான  "தக்ஷிணகங்கோத்ரி "யின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு ஒன்றரை ஆண்டுகள் அந்தப் பனிப் பாலைவனமும் உலகிலேக் கொடுமையானக் குளிரும் பனி க் காற்றும்கொண்ட "அண்டார்க்டிக்காவில் "பணியாற்றி குடியரசு தலைவரின் "வசிஷ்ட சேவா மெடல் " விருதுபெற்றவர்.
                   அவரது அனுபவத்தில் இராணுவப் பணி  ஒரு மகத்தான சேவை என்றும் அந்த வாழ்க்கை ஒரு பொற்காலம் என்றும் நினைவுகூர்கிறார்.
                      அவர் அறிந்து கொண்டது தான் "இராணுவ சட்ட திட்டங்கள்  "கை  விலங்கல்ல ;கைப்பிடிச்சுவர் "என்பது.
                   இந்த நோக்கத்தில் அவரது இலக்கியச் சோலையில் பூத்த நறுமலர் தான்  அதே தலைப்பில் உருவான இந்த நூல்.
                       சுமார் 100 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலின் உப  தலைப்புகள் ;
           1.இந்திய இராணுவ அமைப்பு .
           2.அதிகாரிகள் சேர்ப்பு முறை.
           3.அதிகாரிகளல்லாதோர் சேர்ப்பு முறை.
           4.குற்றங்களும் தண்டனைகளும்.
           5. விசாரணை முறைகள்.
           6.நீதி வழங்குதல்;மேல் முறையீடுகள்.
           7.இராணுவ அமைப்பிலிருந்து தன்  விருப்ப விலகல்;ஒய்வு.
           8.முன்னாள் இராணுவத்தினர் அமைப்பு.
           9.இராணுவத் சலுகைகளும்  அதைப்  பெறும் முறைகளும்.
          10.இடைக்காலப் பிரிவேயன்றி இறுதி வணக்கமல்ல.

                        இராணுவத்தில் சேர விருப்பமுடையவர்கள்,ஆரம்பகால இராணுவத்தினர்,மற்றும் இராணுவ சட்ட திட்டங்கள் பற்றி சரியான விளக்கம் பெற விரும்புவோர் ஆகியவர்களுக்கு மிகவும் உபயோகமானது இந்த நூல்.
தேவைகளை பொறுத்தே அச்சில் ஏற்றப்படும்.
             விருப்பமுள்ளவர்கள் தொடர்பு கொள்க;

                கர்னல் பா .கணேசன்.
                                செல்: 9444063794,9884060671


வியாழன், 27 செப்டம்பர், 2018

                                            சக்கரம் சுழன்றோடுகிறது.......

                வாழ்வென்றும் தாழ்வென்றும் வளமென்றும் நலமென்றும் சக்கரம் சுழல்கின்றது ;அதில்தான் சரித்திரம் நிகழ்கின்றது.
                   1974,Feb 6 th தைப்பூசத் திருநாளில் கணேசனின் திருமணம் நடந்தது.முன் கண்டறியாத ஒருவனின் கைத்தலம் பற்றி காலம் அதுவும் கரடு முரடான இராணுவ வாழ்க்கை என்ற காட்டுப் பாதையில் நடக்கத் தயாரானார்  அனந்தலக்ஷிமி என்ற அந்த பெண்.

                  திருமணமாகி ஏழு வருடங்கள் குழந்தை பாக்கியம் இல்லாமலிருந்த அவள் பெற்றோர்கள் திருவனந்தபுரம் அனந்த பத்மநாப சுவாமியின் பெயரில் அனந்த விரதம் இருந்து பெற்றெடுத்த பெண் என்பதால்  அவளது இல்வாழ்க்கையும் அந்த அனந்தபத்மநாப சுவாமியின் அருளோடு தொடங்கட்டும் என்று முடிவெடுத்த கணேசன் திருமணமான இரண்டொரு நாட்களில்  நேரே திருவனந்தபுரம் செல்லவும் பின்னர் அங்கிருந்து மெல்ல மெல்ல ஒரு மாத பயணத்தில் சென்னை வந்து சேரவும் திட்டமிட்டார்கள்.
                       வழியெல்லாம் உறவினர்களை சந்திக்கவும் கோவில் குளங்களை தரிசிக்கவும் முடிவெடுத்தார்கள்.


 இதோ அனந்த பத்மநாப சுவாமி சன்னதி முன் புது மண மக்களாக அவர்கள்.


  கோவளம் கடற்கரையில்......
               1974 ல் ஆரம்பித்த அவர்கள் இல்வாழ்க்கை என்ற மாநதி  சலனமற்று ஓட ஆரம்பித்தது.1975 ல் முதல் ஆண்குழந்தையும் 1980 ல் இரண்டாவது ஆண்  குழந்தையும் பிறந்தார்கள்.குழந்தைகள் +2 படிப்பதற்குள் சுமார் பத்து பள்ளிக்கூடங்கள் பார்த்துவிட்டார்கள்.ஆனாலும் அவர்கள் வளர்த்தார்கள்...வாழ்க்கைப்பாடங்கள் கற்றார்கள் .
                        பெரியவன் இராணுவ அதிகாரியாகவும் சின்னவன் வாங்கிப் பணியில் உயர் அதிகாரியாகவும் தடம் பதிக்கிறார்கள்.பிறந்த ஊர் திருவாரூர் மாவட்டத்திலுள்ள சன்னாநல்லூர் என்றாலும் கணேசன் சென்னையில் வீடு கட்டினார் .
                   1994 ல்  கூடுதல் தலைமைப் பொறியாளராக சென்னையில் பணி யாற்றி ஒய்வு பெற்றார் கணேசன்.அதன் பின் சமூகப்பணியில் ஆர்வம் கொண்டு சொந்த ஊரில் "அகத்து தூண்டுதல் பூங்கா " (Inspirational Park ) என்ற அமைப்பை ஏற்படுத்தி செயலாற்றி வருகிறார்.
            2018 ம்  ஆண்டு செப்டம்பர் 23 ல்  கேரள மாநிலம் கண்ணனூரில் அவருடன் பணியாற்றிய முன்னாள் இராணுவத்தினர் அழைப்பை ஏற்று  மூன்று நாட்கள் பயணமாக சென்று வந்தார்.
                  44  ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு  அவர்கள் இல்வாழ்க்கை ஆரம்பித்த இடங்களை மீண்டும் ஒருமுறை தரிசித்தார்கள்.

     எவ்வளவு மாற்றங்கள்.

திங்கள், 17 செப்டம்பர், 2018

                    There is no Religion in the Indian  Army

             Our mother country India  is a country with multy Religion and multy language.If that is so ,then how can there be Religious sentiments amongst soldiers.But one may wonder on seeing an advertisement now and then for Appointment of Religious teachers  in the Army.
                     Yes ! there are Religious teachers in the Army.The recruitments in the Army is based on technical and non technical trades.When ever the srength of soldiers of a particular religion goes above 150 the unit is authorised to have a religious teacher of that particular religion.
                             Take for example Madras Regiment of the Infantry or Madras Engineer group of the Engineers,they generally consist of Hindus,Muslims and christians.A Regiment strength is about 1800  and the breakdown strength in religionwise would certainlydemand a Religious teacher in each community.so generally in an Army unit consisting of  south indian troops there will be riligious teachers of these three religion ie Hindu,Muslim and Christian.
                 What is the role of these riligious teachers ? .They are expected to help jawans of a particular religion to perform any religious act which he would have performed ,had he not joined Army.So even in border areas where troops are guarding the line of actual control these religious teachers establish a place of worship  in a tent or temporary structures.
            These Religious Teachers are direct recruitment based on their spiritual knowledge and education and are given Junior commissioned ranks of Naib Subedar.so basically they are direct recruited soldiers and of Trade spiritual teacher.They are issued with all military equipments that are eligible to a soldier.
               Administration in the Army is a function of command. The commanding officer is fully resposible for all happenings in the unit.A hindu commanding officer is duty bound to visit and check the happenings in Masjid or Church  estabilished by the religious teachers of  such religion.
             If the commanding officer fails in such duty the consquences will be very serious.Because the riligious teachers instead of helping the jawan to releave his religious sentiments starts preaching religion and make an ordinary jawan into a hard core religious man there by reducing his religious tolerence.
                 We all know that Mrs.Indira gandhi former Prime minister was shot by her own security guard.But many of the Sikh community jawans in Army units were not aware of the developments from early 1984 to  "Operation Blue star " .So when many of the sikh units heard that Army entered 'Golden Temple Complex "of Amritsar they mistook that it was an assault on their religion and revolted/deserted their posts.
             Colonel Ganesan was in Delhi at that time and physically seen the destruction that followed after 31 october 1984.
             In  March,1989 Col Ganesan returned from National mission to Antactica and was posted as Battalion Commander ,MEG &Centre and was entrusted with the reposibility of conducting Colour Presentation Parade for the President of India.It was a historic event and Ganesan took it with head and shoulder.
              One of the event in the Parade is Sacrament of the Colours by Riligious Teachers of Hindu Muslim and Christian Religions.In order to work out the time scedule  time for each event was noted.

              A number of rehearsals were conducted and time was cut down on unnecessary things.Ganesan wanted to know from the Religious teachers ,about what they are going to say and how much time it will take.In this process the Christian Religious teacher refused to give details of what he is going to say as he should not rehearse the prayer.As Ganesan does want to hurt the religious sentiments  and accepted aproximate time and Colour Presentation Parade went on well.

                After cooling down from the heat of the Presidents Parade ,Ganesan called the Christian Religious teacher and wanted to know more.He came in the long white gown normally won by people in the Church.Ganesan advised him that he is a Junior commissioned officer by rank and in all places other than religious activities he should be in uniform and called him next day in unifom.
                     Next day he came but again in the same white gown.It was strange experience for Col Ganesan,a dis obedience of order directly on his face.Ganesan asked for reason in not wearing military uniform even though he is a junior commissioned officer.
                  He said that he does not have military uniforms.Col Ganesan did not understand his reply.Ganesan asked for more details.A shocking story revealed as under;
                     Mr.David (name changed ) was commissioned as a direct entry JCO AND WAS GIVEN THE RANK OF NAIB SUBEDAR and posted to MEG &Centre.He got all accoutrement that are eligible,allotted Govt accomodation and continued his duty.But unfortunetly he did not wear military uniform except the day he was commissioned.He had been moving arround only in the dress of a christian Religious teacher.
                 The worst part is that , "He had sold all military equipments that are not required by him and issued by Govt.As and when he get new military uniforms as per life cycle system he had been selling them.
                 Colnel Ganesan,an officer with 26 years of service,a strict disciplinerian,an all round sports man presently commanding Recruits Training Battalion was frozen by shock and un believable statements of the RT JCO.

            According to indian military act sec 52 (c ) the JCO has comitted criminal breach of trust and dishonestly mis appropriated Govt property for which if convicted by court martial liable to suffer imprisonment upto 10 years in jail.
               Col Ganesan explained to the JCO.There are two options .
                        a)Face court martial and punishment as awarded.
                        b)Immediate discharge from service.
   The JCO prefered the second option and within two days he was released from service.It was not an act of vengence by Col Ganesan.The JCO  is highly devoted to his religion and does not know about military rules and Regulations.Un fortunetly no officer had corrected him.
                After the formalities were over Ganesan called him to his office and spoke to him in detail.He explained to the JCO that he should join a Church and spend his time in religious matters.He being a dedicated person the Lord will certainly help him.Ganesan wished him best of luck and bid farewell.
                      Things were over.After about six months or so Col Ganesan received a letter from Washinton DC,USA.Mr.David had written that he is undergoing special training in his religious matters and thanked Col Ganesan for showing the proper way . 

ஞாயிறு, 16 செப்டம்பர், 2018

                                           இராணுவ சேவையும் சமூகமும்.

         இந்தியத் திருநாட்டின் இராணுவசேவை மற்ற நாடுகளிலிருந்து சற்று மாறுபட்டது. உலகெ ங்கும் ஒவ்வொரு நாடும் இராணுவ சேவையைக் கட்டாயமாக்கியிருக்கும்போது இந்தியாவில் இராணுவ சேவை ஒரு தன்னார்வப் பணி .

             இதனால் இதை மற்ற அரசாங்க உத்தியோகம்போல் மிக சாதாரணமாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.இராணுவப் பணி  என்பது ஒரு சமூக சேவையே.கடுமையான தேர்வுகள் உடலளவிலும் மனதளவிலுமிருந்தாலும் தேர்வாகிப் பணிபுறி யத்தொடங்கியபிறகும் உடலளவில் நோய் நொடிகளற்றும் பலசாலியாகவும் தன்னை வைத்துக் கொள்வது ஒவ்வொரு இராணுவத்தினரின் கடமையாகும்.கூடவே பணிசார்ந்த வேலை களில் மேலும் மேலும் திறமையை வளர்த்துக் கொள்வதும் அவசியம்.ஒரு அதிகாரியோ அல்லது படைப்பிரிவுத் தலைவனோ சொல்லித்தான் திறமையை வளர்த்துக் கொள்ளவேண்டும் என்பது தவறான அணுகுமுறை.

                   தனிப்பட்ட ஒரு சிப்பாயோ அல்லது அதிகாரியோ தன்னளவில் தகுதிகளை வளர்த்துக்கொண்டு அந்த தகுதியும் திறமையும் படைப்பிரிவின் ஒட்டு மொத்த நலனுக்கு உதவுதாக இருக்க வேண்டும்.
                இப்படிப் பணியில் ஒன்றியிருக்கும் இராணுவத்தினருக்கு அந்தப் பணிக்கும் அப்பாலும் வாழ்க்கையுள்ளது என்பதை அவர்களோ அல்லது அவர்களைச்சார்ந்தவர்களோ மறந்துவிடக்கூடாது.அப்படி மறந்தால் இராணுவத்தினர் கள் மணித் வாழ்வின் ஒரு பகுதியை இழந்துவிடுவார்கள்.இராணுவம் கரடு முரடான வாழ்க்கையென்றாலும் அதில் அன்பு,பாசம்,காதல் போன்றவற்றிற்கு இடமில்லை என்று ஒதுக்கிவிட முடியாது.மனித வாழ்வில் இவை அடிப்படை குணங்கள்.இவையில்லாத வாழ்க்கை மனித வாழ்கையாகாது.ஆனால் "பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகமில்லை "என்பதற்கொப்ப மனிதர்களின் இந்த அடிப்படை குணங்கள் பொருளின்மீதுள்ள மோகத்தால் ஏற்படும்போது அந்த அன்பு பாசம் போன்றவை வெளிவேஷங்களாகிவிடுகின்றன .

              இராணுவத்தினர் கள் இது போன்ற அன்புபாசம் போன்றவற்றை எப்பொழுது உணர்கிறார்கள்.? ஒவ்வொரு முறை விடுமுறையில் போகும்போதும் உற்ற மும் சுற்றமும் காட்டும் பரிவான உணர்வுகள் மூலமும் மற்றும் அதன் தொடர்பாக ஏற்படும் கடிதப் போக்குவரத்து மூலமும் தான்.ஒரு மனிதனுக்கு உற்றமும் சுற்றமும் மட்டுமே அன்பு பாசத்தோடு பழகவேனுமென்பதில்லை.சமுதாயமும் ஒருவருக்கொருவர் பழகும் விதத்தில் இதை வெளிப்படுத்தவேண்டும்.
                 உதாரணமாக ஒரு கிராமத்திலிருந்து ஒருவன் இராணுவப் பணிக்குத் தேர்வானால் எதோ வேலையில்லாமல் அலைந்து திரிந்து கடைசியில் இராணுவத்தில் சேர்ந்தான் என்று சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளாமல் ஒரு நாட்டின் முதல்தர பாதுகாப்புப்பணியில் நம் ஊர் இளைஞன் இருக்கிறான் என்று பெருமையோடு அந்த ஊரார் அவனுக்கு ஒரு பாராட்டுக்கூட்டம் நடத்தவேண்டும்.அதனால் அந்த இராணுவ வீரன் தனது  உற்றம் சுற்றம் தவிர ஊர் மக்களுக்கும் கடமைப்பட்டவனாகிறான்.

              ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவன் இராணுவத்தில் சேர்ந்துவிட்டால் மற்ற குடும்ப வேலைகளை பெற்றோர் ,அண்ணன்  தம்பிகள் ஏற்று நடத்துவது இயல்பு.கால வேகத்தில் ஒரு குடும்பத்தில் அல்லது தனிமனித வாழ்வில் நடப்பவை நடந்துகொண்டுதானிருக்கும்.குடும்பத்தில் ஒருவன் இராணுவத்தில் பணியாற்றத் தேர்வாகிய சுமார் 10 வருடங்களில் அந்தக் குடும்பத்தின் எல்லா உறுப்பினர்களும் ஓரளவு முன்னேற்றம் காண்கின்றனர்.வயதைப்  பொறுத்து மூத்தவர்களுக்குத் திருமணம் நடக்கும் .சில சமயம் வயதில் இளையவர்களுக்குக்கூட திருமணம் நடத்தவேண்டிய சந்தர்ப்ப சூழ்நிலை இற்படலாம்.இப்படிப்பட்ட சமூக நிகழ்ச்சிகள் நடந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது அந்த இராணுவ வீரன் விடுமுறையில் ஊருக்கு வருகிறான் என்றால்குடும்ப உறுப்பினர்கள் வேலையும் ஊர் மக்களின் வேலைகளும் ஸ்தம்பித்துவிடுமா என்ன ? அவை எப்போதும் போல் நடந்துகொண்டுதானிருக்கும்.

        எல்லைப்புறத்தில் எதிரிகளுக்கும் இயற்கைக்கொடுமைகளுக்கும் ஈடுகொடுத்துப் போராடும் இராணுவத்தினர்கள் ஆண்டுக்கு இரண்டுமாதம் விடுமுறையில் வருகிறார்கள்.அந்த விடுமுறை நாட்கள்  அவர்களுக்கு மகி ழ்ச்சியாக புத்துணர்ச்சி ஊட்டுபவைகளாக இருக்கவேண்டும்.பொதுவாக அப்படி நடப்பதில்லை.குடும்ப உறுப்பினர்களும் ஊர் மக்களும் தங்களது அன்றாட வாழ்க்கைப்பிரச்சினையில் மூழ்கி வெளி வர முடியாமல் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது விடுமுறையில் வந்த இராணுவத்தினரை யார் கவனிக்கப்போகிறார்கள்.?
                இங்குதான் நாம் சற்றே கவனம் செலுத்தவேண்டும்.இராணுவப் பணியிலிருப்போர் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் விடுமுறையில்  போகலாம் என்றிருந்தாலும் ,வழக்கமான இராணுவ ஒழுங்குமுறை விதிகளுக்கு விடுமுறை போன்ற மிக சாதாரண நிகழ்ச்சிகளும் தப்புவதில்லை. ஒரு படைப்பிரிவில் சுமார் 1000 பேர் பணியாற்றுகிறார்கள் என்றால் எல்லோரும் ஒரே சமயத்தில் விடுமுறை கேட்டால் கொடுத்துவிட முடியுமா? குறைந்த பட்சமாக சுமார் 70 % படைப்பிரிவினர் எப்பொழுதும் படைத்தளத்தில் இருக்கவேண்டும்.அதிகாரிகள்,அதிகாரிகளல்லாதோர் ,தொழில் நுட்ப வல்லுநர்கள் போன்ற பல பிரிவுகளையும் சேர்ந்தவர்களில் இந்த விகிதாச்சாரம் காணப்பட்டு ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை விடுமுறையில் போகலாம் என்று கணக்கிடுவார்கள்.ஆகையினால் ஒரு இராணுவ வீரன் எந்த மாதத்தில் விடுமுறையில் வருவான் என்பது அவனுக்கும் அவனைச் சார்ந்தவர்களுக்கும் முன்கூட்டியே தெரிந்திருக்கும் .அதைப்பொறுத்து அவனைச்சார்ந்தவர்களும் ஊர்க்காரர்களும் அந்த இராணுவ வீரன் விடுமுறை நல்லவிதமாக செலவாக ஆவண செய்யவேண்டும்.

           ஆனால் நடைமுறை வாழ்க்கையில் இப்படிப்பட்ட சேவை மனப்பான்மை எல்லோருக்கும் வருவதில்லை.பொதுவாக மக்கள் சுயநல விரும்பிகளாக ,பக்கத்து வீட்டில் யார் இருக்கிறார்கள் என்பது கூட தெரியாமல் வாழ்கிறார்கள்.ஒரு குடும்பத்திற்குள்ளேயே ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக்கொடுத்து உதவ முன்வராத சமுதாயத்தில் இராணுவ வீரனுக்கோ,அடுத்தவீட்டுக் காரர்களுக்கோ,அல்லது ஊர்க்காரர்களுக்கோ எப்படி உதவப்போகிறார்கள்.
இப்படிப்பட்ட மனப்போக்கினால் சமுதாய சீரமைப்பு சிதைந்து வருவது கண்கூடு.மனிதநேய ஆர்வலர்கள் ஒன்றுகூடி சமுதாய உணர்வுகள் அழிவதைத்தடுக்க  ஆவன  செய்ய  வேண்டும்.

               "இராணுவத்தினர் நல்வாழ்வு அமைப்பு"என்ற ஒன்றை ஏற்படுத்தி ஆசிரியர்,மருத்துவர்,காவல்துறை அதிகாரி ,வழக்கறிஞர் போன்றோர் அடங்கிய ஒரு குழு அதைச்செய்யலாம்.
                    ஒய்வு பெற்ற  இராணுவத்தினர் பெருமளளவு இதுபோன்ற அமைப்புகளில் பங்கு கொண்டு உதவவேண்டும்.பணியிலிருக்கும் காலத்தில் எவ்வளவோ ஒழுங்கு முறைகளைக் கடைப்பிடித்த இராணுவத்தினர் ஒய்வு பெற்ற பின் தன்னிச்சையாக தரிகெட்டுப்போவது நல்லதல்ல.
                        இராணுவம் பல அற்புதமான வாழ்க்கை நியதிகளைக் கற்றுத்தந்திருக்கிறது.இதை வாழ்நாள் முழுவதும் கடைப்பிடிப்பதோடு இராணுவத்தில் பணியாற்றும் பெரும் பேரினை இழந்த மற்றவர்களுக்கு ஒரு முன் உதாரணமாக நாம் இருக்கவேண்டும்.

                      இது கர்னல் கணேசன் தன் பிறந்த ஊரான சன்னாநல்லூரில் சமுதாய நலனுக்காக அமைத்திருக்கும் " அகத்தூண்டுதல் பூங்கா." 

                                                                        மீண்டும் சந்திப்போம் .........

திங்கள், 20 ஆகஸ்ட், 2018

                       Long live the Tradition of Soldiering. !

            The readers who are following my Blogs may recollect my accidental entry into Army and my unparallel activities there. I sincerely feel that a complete transformation of my  "Personal self " took place  there  and it is only due to long years of tradition that is followed in the Army.

                  I was not knowing the "Officer-other Ranks " relationship and what a  "Divine "respect the other ranks show to their officers.This was demonstrated to me by my first independent unit "44 Field Park Company" during 1965 Indo-Pak war.

                   After the war independent Field Companies were merged into a group and Engineer Regiments were formed. We moved from 6 Mountain Division (UP-Tibet Border ) to 23 Inf Division (Rangya-Assam ).On 02 Jun 1966 13 Field Company.32 Fd Coy,56 Fd Coy and 44 Fd Pk Coy merged to form 4 Engineer Regiment.
                      Lt Col M K Basu,who was designated as Commander Engineer,23 Inf Div Engrs till then was re designated as Commanding Officer 4 Engineer Regiment.

                     There were 10 -12 young officers of the rank of  Lts and most of them were honoured with three stars (Captains ) on the same day.Capt D K Sen who was doing as Adjutant was posted out after about a month and I was promoted as captain.But I did not put on the rank as  I was waiting for my Company commander Major H S Grewal ,who was on temporary duty to return.

                  It was 15 Aug 1966.Sub Perumal of 13 Fd Coy was posted out on promotion as Sub Major and all officers were invited to 13 Fd Coy.Major S N Endley who was commanding 32 Fd Coy had come from Sela.
                The party started at about 1930 Hrs and progressed.Suddenly the C O Lt Col M K Basu,said ,Hi,Suresh,this fellow Ganesan is improperly dressed.His Captaincy has come about a month before and he is still wearing only two stars.Are we not to punish him ?

                     I was not used to the military jokes and had no experience.I stood up and was in panic as to what the C O is going to do.He called me close.Maj S N Endley also came up and said ,sir, we will punish him today.In the meantime Capt  M S Venkatraman ran and brought three stars aphlets.

                     Lt Col  M K Basu on one side and Major S N Endley on the other side  stood and gave me the first promotion in my Army career.

                 About 21 years later when I was Commanding 4 Engineer Regiment. I had invited my first C O  Brig M K Basu for the Regimental day .look at his reply

   Lt Col Basu after commanding 4 E R moved to IMA as Battalion Commander.Later retired as Brigadier.